Pek kıymetli Atilla Toroğlu’nu çok geç tanıdım. Bunu kendim için büyük bir eksiklik ve kayıp olarak görüyorum. Atilla Abi kayınpederim rahmetli Ahmet Gökçel’in kuzenidir; Ahmet Bey’in 10 yaş büyük abisidir.

Tanışmamız sanırım 2010 yılının Mayıs ayındaydı. Eşim Pelin’in baba tarafından bir akrabasının cenazesi için Müftü Camii’ndeydim; orada karşılaştık ve tanıştık. Adını daha önce çok işittiğim Atilla Abi’yi ilk el sıkışmamızdan itibaren sevdim, saygı duydum. Bu hislerim artarak devam etmektedir.

O ilk karşılaşmamızda Pelin beni tanıtırken, bu esnada, tokalaşmak için elimi uzattım Atilla Abi’ye. Anında ayağa kalkarak elimi sıktı ve çok içten bir şekilde güzel sözler söyledi.
Günümüzde insanların birbirinin elini yerinden kalkmaya zahmet etmeden, oturduğu yerden sıktıkları ve hatta bu çok yakışıksız tavrı küçüklerin büyüklere karşı bile sergiledikleri düşünüldüğünde Atilla Abi’nin bu zarif jesti çok daha anlamlı geldi bana. 
Atilla Abi benden 34 yaş büyük, evlâdı yaşındayım, aşağı yukarı kızı Füsun’la yaşıtım; davranışının kalite ve zarafetine bakar mısınız lütfen...

O sıcak tanışmada ‘Nane‘ olduğumu öğrendikten sonra çok daha fazla yakınlık gösterdi. Ayak üstü ve kısa da olsa zevkle sohbet ettik. Tam ayrılırken de Ahmet Bey’e takılarak, “Oğlum damadın iyisini bulmuşsun iyi bak ona” dedi. Ahmet Bey de cevaben “Sen hiç merak etme abi” karşılığını verdi. 

Bu diyalog çok yazık ki üçümüz arasındaki ilk ve son diyalog oldu. Oysa Atilla Abi’ye duyduğum sevgi ve saygıyı Ahmet Bey için de hissediyordum. Üçümüzün birlikte çok güzel zamanlarımız olabilirdi. Çok güzel anları paylaşarak anılaştırabilirdik. Buna imkân bulamayışımıza ve Ahmet Bey’in erken vedasına çok yanıyorum.

***
Sevgili Atilla Abi’mle olabildiğince görüşme imkânları yaratmaya çalışıyorum. En azından bayramlarda telefonda sesini duymak istiyorum. Çok sık yapamasam da bazen herhangi bir vesile olmaksızın da arıyorum. Günlük koşturmaca ve gaileden bu aramaları hakkıyla yapabildiğimi söyleyemem ama elimden geldiğince görüşmeye gayret ediyorum. 

Geçtiğimiz aylarda Pelin’le evlerine sabah kahvesine gitmeye niyetlendik ama koronavirüs musibeti bu planımızı ertelememize yol açtı. Koronasız günlerde umuyorum ki bu ziyareti yapacağız.  

Bazen de yaz aylarında yaylamız Fındıkpınarı’nın komşu yaylası Mihrican’da (Mehrican) evi olan Atilla Abi’mi ve eşi sevgili Bilge Hanım’ı ziyaret ediyoruz. Geçen sene defalarca gitmek istedik, her seferinde bir mani çıktı. İnşallah bu sene yaylada sakin kafayla hem de birden fazla defa görüşürüz. Zaten bu sene Atilla Abi’yi ve Bilge Hanım’ı evimizde muhakkak ağırlamak istiyoruz. 
Atilla Abi’yle terasta artık pek bilenin kalmadığı bir tavla oyunu olan ‘Esir’ oynamak ayrı bir zevk. Elbette ki ustalığı benden ileri olduğundan beni yeniyor.

Bu arada söylemeliyim; Atilla Abi beğendiği yazılarımdan sonra güzel sözler söylemek için arayarak beni mahcup ediyor.

***
Atilla Toroğlu, Mersin’in ‘eşraf’ ailelerinden birine mensup. O dönemde Mersin’den neredeyse kimsenin henüz tahsil görmediği Robert Kolej mezunu. Çok değerli bir Mersin ailesinin evlâdı olması ve çok iyi bir eğitim görmesinin yanı sıra kişiliğinden kaynaklanan pek çok üstün vasıflara sahip.

Atilla Abi kültürlü, bilgili, kaliteli, fevkalade nazik, zarif, herkese saygılı, hoş sohbet, tevazu sahibi, iyi niyetli, ince düşünceli gerçek bir Mersin beyefendisidir. 

Tanıyanlar bilir; pek yakışıklı bir adamdır Atilla Abi. Gençlik fotoğraflarından biliyorum; sırım gibi ince ve uzun boylu, güzel yüz hatlarına sahip müstesna bir yakışıklılığı varmış. İleri yaşlara ulaştığı hayatının bu döneminde de yine sırım gibi, yine yakışıklı. Aldığı yaşları kendisine çok yakıştıran bir kişi.

***

Bu makaleyi uzun zamandır yazmak istiyordum. Atilla Abi gibi çok sevdiğim ve çok saydığım bir Mersin büyüğünü yazdığım için çok mutluyum.

Hep söylüyorum: Bu büyüklerimiz Mersin’in paha biçilmez, nadide mücevherleridir. Ne kadar ilgilensek ve saygımızı göstersek yine de azdır.
Atilla Abi Mersin’in tam 80 yılını hatırlayan ve bilen bir büyüğümüz. ‘Kent hafızası’ adı verilen kavram için muazzam değerde bir hazine...

‘Koca çınar’ Atilla Toroğlu Abi’me ailesi ve biz sevenleriyle birlikte uzun, sağlıklı bir ömür diliyorum.